ملا علی آخوند

اشمی ابليسی بگی وبشنوی تو روزگار         که نه منطق حاليشن نه کلمه ای حرف حساب

رئيس جمهورشو ميگن که دابليو بوشن          يه چيش کوچيکيشن که مثل چيش بشوشن

کاتر بردکی بر ای آيمکو رومن                                   هم سگ آشتی موش برابرش مظلومن

رفيق ناخلفش يکيش که آريل شارونن                          کارش آدم کشی وقتل بچی بی زبونن

  يه رفيق نفهميشن به اسم تونی بلرن                  که برش پرفسورن توای زمون هرچی خرن

نه خدا ميشناسه ونه رحمشن سی خلق او           نکبت وفقيرين سی غرب وهم سی شرق او

بلکمی ميکه ومی حمله ميکه سی کشورا                     امريکی نه بيشترن نه قدرتی تو ما ورا

ساعتی حمله ميکه ميکشه مشتی پاپتی             موشک وبمب و تياره شی موتوری دوجتی

ساعتی می عرنکی ميکنه شی صدام سگ                يا که دير ويميسه شی ايرانيا ميکنه وک

خوش ميتن گت ميکه بن لادنو وملا عمر                     نمی فهمه که همش بين يه کار بی ثمر

يه دوکونی شونين که سازمان مللن                       نه حساب کتابشن همش حساب جنگلن

توی بوق تبليغاتی ميزنن داد هوا                               اگه خوشبختی اتو می بدوی بی بر ما

ميکشن خط نشون سی مردم کشورا                           که همه فهمشو نی مهد تمدن بر ما

نمی فهمن که تمدن بر ما مسلمونان                      دين اصلی برمان نه اوچيزی که مال اونان

او زمانيکه که تمدن همه چيش اينجا بی                        جی دی بوی اونا تو جنگل وصحرابی

دشمن بوا کشتشو دينمون                                                        مذهب وفرهنگ وآئينمون

اوسا که آدمی بی ادميت او اش نبی                    خدئيش بيد بفهمه اوساشم هيچش نبی

اوسا از نه آدمی فقط خودش تنها بی                           يا که خط نوشتشو الف سر پهنا بی

ريش سفيدی وبزرگی می گو مال مه بين      کسی که ريشش نيسن ريش سفيدم گی نبين

دوره رئيسی وکدخدئی ورافتين                                         دوره عرنکی وقلدری هم سرافتين

کره ناخلفش گتش نميکه به خدا                                 چون دعی خمينين عاقبتش وامبه فنا

ايسا که انرژی هسته ای تو دستمون                         ميگو که ساختن بمب اتمی کارشون

سی جنگ وسی غارت وسی درسرن                          گوش دنيا زشعاری کجشو پاکی کرن

خوشو هم تومنجلاب زر وزور وفحشا                       غرق هسن تا بت خر که او سرش ناپيدا

حالا از باخته گری ريش نمی تن واسه بشه                  ديگه رفتن آبروش خرابياش ديگه بسن

ديگه خط آخرن امرو صوا خداش ميکه                اگ ممه مهدی ما سيشوش ميگه چهاش ميکه

البته حساب کنی چوب خدا بی سرصدان                       طيفو وسيل وخرابی همشو کار خدان

شعراز : محمد علی بسته سمندری